ขึ้นเตียง...(ผ่าตัด)

posted on 12 Jun 2008 03:51 by wansa  in I-think

   อารายเนี่ย....ไปทำไรมาครับ....

อ๋อ ..พี่เพิ่งผ่าตัดมา..ไอ้น้อง 

 

เป็นการผ่าตัดครั้งที่ 3 ในชีวิต....

 

ห้าปีก่อนผ่าตัดทางหน้าท้อง  แผลยาวสิบเซ็นต์ ตอนนั้นเป็นซิสต์ที่มดลูก....

 

เป็น นศพ. ปีสุดท้าย....ปวดท้องมานาน

 

ด้วยความที่อาการไม่เหมือนโรคภายในสตรี... กินยากระเพาะก็หาย

 

เลยไม่ได้ใส่ใจ  ...อยู่เวร.....จนมันแตก คาท้องเลย

 

 

ผ่าตัดด่วน....ฉุกเฉิน ....สติวูบดับ....เสียเลือดในช่องท้องเยอะ.....

 

 

คนที่เสียเลือดแบบใกล้ตาย....ฉิวเฉียด....    อารมณ์นั้น  สัมผัสมาแล้ว

 

 

พอรอดชีวิตมาได้.....กลับมาทำงาน.......ต่อ สามวันหลังผ่า

 

ทีคนไข้พักเป็นเดือน  ทีเราต้องทำงาน..ไม่งั้นไม่จบ...พร้อมๆกะคนอื่น 

 

เพื่อนก็มีน้ำใจ  (เหลือเกิน..ล้นจนมองไม่เห็น)

 

 

ต่อมาก็ผ่าทอลซิลออกค่ะ....ทุกอย่างใส่ท่อช่วยหายใจ 

 

ดมยาสลบหมด... เหอะๆ ปัจจุบันมันโตกลับมาอีกแล้ว

 

ทำงานหนักมากก็งี้.....

 

ที่หายหน้าหายตาไป เพราะ....ทำงานๆๆๆๆๆๆ

 

แล้วเข้า รพ. ๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

 

เป็นว่าเล่น.....

 

ทำไมหมอไม่รักตัวเอง......

 

 

ไม่รู้สิ...อยู่ในช่วงซึมเศร้า ...ท้อแท้  หดหู่ใจกระมัง

 

 

ตอนเช้านี้ จะไปทำงาน.... รอบนี้ได้พักนานหน่อย....

 

แต่ยังไม่ค่อยอยากไปเลย

 

คราวนี้ผ่าแผลเดิมถุงน้ำที่รังไข่....อีกแระ....

 

กลัวแตก...เลยรีบๆผ่าออก....

 

แอบคิดในใจว่าดมยาให้หลับไปเลยก็คงดี...

 

แบบไม่ฟื้นอ่ะ...

 

แต่ดันฟื้น มาเจอหน้าเลขาส่วนตัว....

 

ที่จ้างมาดูแล อย่างกะเป็นดารา...

 

เพราะพ่อแม่ญาติพี่น้อง ไม่สามารถมาเยี่ยมหรือเฝ้าได้....

 

รันทด...  (นิดหน่อย)

 

ตอนนี้เลยซีดเซียว....ไม่มีแรง.....เจ็บแผล....

 

5555555555555   และ  ต้องไปทำงาน.....

 

หนาวสะท้าน......ไข้กะลังจะมา...  .ก็มันนอนไม่หลับนี่นา

 

ข้างนอกฝนก็ตก.....หมดกำลังใจ

 

รอ..คอย..

posted on 25 May 2008 02:43 by wansa  in I-think
เคยรอใครมั๊ย เนี๊ย กะลังจะบอกว่า ทำตัวเหมือนตัวละครตัวนึง ที่รอคนๆนึงกลับบ้าน กลับจากออกไปเที่ยว.. ไปมีสังคม ไปสังสรรค์กะเพื่อนฝูง จะตี 3 แล้วนะ อายุพี่ท่านก็ปาไปจะ 38 ทำไมไม่เพลาๆลงบ้างหนอ อ้างว่าชีวิตวิศวะกรมันก็งี๊ ทำงานต้องมีเพื่อน มีฝูง ไว้ติดต่อเจราจาเผื่อทำธุรกิจ เรายังทำใจไม่ค่อยได้ คนๆนี้คือคนที่จะขอเราแต่งงาน... เย้....เจ๊มีคนมาดึงขาลงจากคานแล้ว แต่กลัวอ่ะ ..คิดตั้งแต่แรกเลยว่า ไม่น่าจะไปรอดน้า.. เพราะลักษณะความชอบ รวมถึงทัศนคติ ความคิดเห็นต่างกัน อาทิเช่น.. เราอยากซื้อบ้าน ความฝันของเราอยากมีบ้านเองมั่ง เค้าก็ว่า เค้ามีแระ ซื้อทำไม ไม่เคยคิดอยากได้รถใหม่ ขับเจ้าวีออสน้อยมา 5 ปีละ เขาว่ารถมันจะหมดอายุการใช้งานแล้วนา แต่เราว่ามันยังดี อันที่จริงเขาพยายามชี้ให้เห็นถึง... สถานะทางสังคม บอกว่า..เราไม่อายหรือไง หากขับรถเล็กๆไปงานคนอื่น ดูไม่ให้เกียรติทั้งๆที่มีตังค์ ตอนนั้นอยากจะด่ามากๆว่า ความรวยจนไม่ได้วัดตรงนี้ ไม่มีคนไข้คนไหนเขาสนใจหรอก เขาสนแค่เรารักษาดีหรือไม่ แต่เขาก็พยายามชี้ให้เห็นถึงประโยชน์ของรถ..ใหม่ คันก็ใหญ่ ((กินน้ำมัน)) แพงพอประมาณ ((กะว่าถ้ามีการเลิกกันจะถอย BMW series 5 รถในดวงใจ ออกมาเลย)) เฮ้อ.....เขาว่ามีนไร้สาระ ใช้เบ๊นซ์แพง บีเอ็มแพง สรุปเอาว่าเอารถที่เขาชอบน่ะ... ดูสิดู ตี 3 แล้ว เค้ายังไม่กลับมาเลย.... คนนี้คงไม่ใช่ซะละมั้ง....เฮ้ออออออออออออออออออออออ

สายตาสั้น

posted on 19 May 2008 17:15 by wansa  in I-like

ผ่านมาไม่นาน ไม่ถึงปีได้มั้ง สายตาสั้นกว่าเดิมเสียแล้ว

ตายละวา ปกติ ใส่แว่นเวลาขับรถ หรือมองไกล

ซึ่งมันช่างบดบัง ความงามบนใบหน้าเสียจริง

แล้วจะทำไงดี

ตอนนี้มาใส่คอนแท็ค แล้ว

หลังจากเคยลองใส่แล้วไม่เวิร์ค

ตอนนี้ชินแล้วคร้าบ...

วันเวลาหมุนไป

posted on 17 May 2008 09:01 by wansa  in I-think
สิ่งหนึ่งที่ไม่เคยหยุดนิ่ง นั่นคือ เวลา.. ไม่รอคอย ไม่ถอยกลับ เดินหน้าลูกเดียว... อยากทำได้เหมือนเวลา ..ไม่ว่าจะพบผ่านอะไร ก็คิดเสียว่า เดี๋ยวก็จากไปแล้ว... ..ทุกสิ่งไม่เที่ยงแท้.. ..ไม่อยู่กะเราตลอดกาล.. แล้วทำไม ..ไม่ทำตัวเองให้วันนี้ มีความสุขที่สุด.. รักตัวเอง..ให้เป็น ...ก่อนที่จะรักคนอื่น.. ((ทั้งหมดเนี่ย..สอนตัวเองให้ซึมซับ))